Categorieën
Auteurs
Ruud Gebel
Robbert Prins
Toetie Vorenkamp
Marcel Ceulen
Louise Harmsma
Ir. Maurice Piette
Monique de Vos-Verwaijen
Bas Wienbelt
Geja Willems
Gert Dazler
Tseard Hoekstra
Ferdinand Ketel
Stan Lyczak
Erwin Philips
ir. Hans Dibbetz
dr. ir. Hans Furnée
Erwin Koerts
mr. Maarten Boelen
Martin Hooftman
mr. Dieter van der SchildenOver weigerambtenaren en godsdienstvrijheid
Met ,,weigerambtenaar’’ is een nieuw begrip toegevoegd aan de woordenlijst van het Nederlandse Openbaar Bestuur. De felheid van de discussie over de weigerambtenaar verbijstert mij. Aan beide uitersten van de meningen is de discussie veel te halsstarrig. Een weigerambtenaar is een ambtenaar die weigert een huwelijk te sluiten. Hij legt daarmee zijn geloofsovertuiging, die verbiedt dat mensen van gelijk geslacht met elkaar trouwen, aan anderen op.
Praktijk
In de praktijk is er weinig aan de hand. In de meeste gemeenten kunnen stellen kiezen voor een ambtenaar van de burgerlijke stand die het beste bij hen past. Sommige trouwambtenaren zijn uitstekend geschikt voor jonge stellen, of voor oudere stellen. Weer anderen hebben voldoende inlevingvermogen om de meest natuurlijke houding te etaleren bij bijzondere wensen.
Felle weerstand
De felle weerstand tegen weigerambtenaren wordt door een even fundamenteel verschil van mening versterkt. Weigerambtenaren menen dat zij het recht hebben hun opvatting van het huwelijk te projecteren op anderen. Die openlijke verafschuwing van het wettelijke recht van elk individu om zijn eigen partner te kiezen, is een ambtenaar onwaardig. Hun aperte weigering om ooit een homohuwelijk te sluiten gaat mij veel te ver. De opvatting in homokringen, dat alle trouwambtenaren alle huwelijken met een grote glimlach op hun gezicht moeten sluiten, is ook niet realistisch. Wie wil zijn huwelijk laten sluiten door een zuurpruim, die met een fijn mondje vol ongeloof over het bestaan van homostellen, het belangrijke moment verpest?
Ieder zijn ambtenaar
De weigerambtenaar moet ver uit de buurt van homostellen blijven. Homostellen moeten hem negeren. Hij is uitstekend geschikt voor diepgelovige bruidsparen. Zij, immers, hebben ook recht op een ambtenaar die zich in hun wereld inleeft. Daarom is er voor verstandige stellen en verstandige ambtenaren altijd wel een oplossing te vinden. Wie een rel wil veroorzaken kan dat gemakkelijk regelen door zijn rechten boven die van anderen te stellen en bewust de confrontatie te zoeken. Een half jaar geleden vonden wij ons huwelijk belangrijker dan een rel over het principiële punt en wij hebben zorgvuldig een trouwambtenaar gezocht.
Verplichting
De overheid heeft een verplichting aan haar burgers. Zij moet ervoor zorgen dat altijd een huwelijk gesloten kan worden. Aperte weigerambtenaren, die hun mening luid verkondigen, passen niet in ons staatsbestel als overheidsdienaar, omdat zij het wettelijk recht van een individu ontkennen. Dat is bedreigend en onacceptabel. Als zij ook praktisch met hun gevoelens omgaan, kunnen we verder en elkaar in onze waarde te laten.
Reacties (4)
Stan levert in dit artikel het bewijs dat met een liberale tolerante levenshouding de geschetste (veronderstelde) problemen puur theoretische scherpslijperij zijn.
Sommige problemen zijn zelfoplossend. Nieuwe problemen worden helaas met net zoveel gemak weer door onszelf geschapen....
Een trouwambtenaar die daarna bij de gemeente in dienst is gekomen, wist waar hij of zij aan begon en mag dus niet weigeren. Als ze toch moeilijk doen leggen ze hun geloofsovertuiging op aan anderen. Terecht gesteld meneer Lyczak.
Voor trouwambtenaren, die daarvoor al in dienst waren is het andere koek. Daar geldt het omgekeerde. Daar dringt de staat gelovige mensen dingen op, die tegen hun overtuiging ingaan. Zo'n weigerambtenaar kan niet gebruik maken van een riante wachtgeldregeling als voor wethouders. Dat vergeet u te vermelden meneer Lyczak.
.... (RED) De rest van deze reactie is hier niet geplaatst omdat deze OFF-topic is.
Weigerambtenaren vallen niet onder een wachtgeldregeling, maar worden door hun normale arbeidsrechtelijke positie behoorlijk tegen ontslag beschermd. Overigens stelt Lyczak juist voor om weigerambtenaren niet te ontslaan, maar een praktische modus te vinden.